چی قراره به سرم بیادش؟ نمیدونم.شاید یه جایی اکسپت شدم و تونستم برم. شاید شد یه زندگی جدید رو شروع کردم. شاید دوستای جدید پیدا کردم، شاید خونه ی جدید قشنگ پیدا کردم.کاش میشد همه ی همه ی چیزهایی که تا الان دارم یه دور چنج شن از صفر. ولی خب نمیشه. یسری چیزا چسبیده به آدمه. شایدم کرونا گرفتم مردم اصن کی...

صادق بررسی از مرجع هدایت طبق کپی رایت جان. میبینی؟ این روزهای تنگ و تاریک که پشت سر هم میان و میرند رو میبینی؟ نه! خوشا به حالت. خودت رو خلاص کردی و رفتی. ای کاش روحی وجود داشت، ای کاش روحت وجود داشت که گاهی بیاد و یواشکی تو گو

من میتونم؟ میتونم ادامه بدم؟ فکر کنم این دیگه انتخاب من نیست. یه جاهایی باید بین خودت و دیگران انتخاب کنی. تا الان بین همه ی این دو راهی ها من دیگران رو انتخاب کردم. این بار هم مثل همون:) من میتونم به

خب . اولین سفرنامه رو میخوام بنویسیم. اینجا بررسی از مرجع آلمان طبق کپی رایت ه. به تاریخ 8 ام آگوست 2018 و نمیدونم چندم مرداد 1397. قرار بود اتفاقات خوبی بیفته تو اینترنشپ. ولی خب نیفتاد و نمیفته. به قول غریب، یه عالمه مشکل هست

مدت هاست نیمدم این جا.دست و دلم به نوشتن نمیره. شاید چون خسته م شاید چون مردم.چون تلگرام لعنتی راحته توش نوشتن.چون Fered اونجا هم هس.اما دوست دارم اینو اینجا بنویسم...میدونی، یه دبالوگ هست تو شهرزاد که میگه:من از یه قل دوقل روزگار یادگرفتم هرکس خودش باید صلیب تنهایی ــش رو به دوش بکشه.راست میگه.میدو

امروز که دیدمت ، فهمیدم همه چیز تموم شده.واقعا تموم شده. کاش میموندی.کاش میشدی امید م . کاش انقدر عادی نبودی.کاش میتونستی مثل من فکر کنی.کاش انقدر دور نمیشدی.